Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, Μουσικών και Μεταφραστών

Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων
Μουσικών και Μεταφραστών

Ιούλιος 2004 » Η «ΤΡΙΤΗ» ΦΑΣΗ ΚΑΙ Η ΠΙΟ ΚΡΙΣΙΜΗ !

Όπως το έχουμε ανακοινώσει (έγινε και σχετική επίσημη εκδήλωση στις 19 Απριλίου, σε μια εγκάρδια συνάντηση – και κρίμα όσοι απουσίαζαν – στο θέατρο «Χορν», σε συνεργασία της Εταιρείας μας, με την Πολιτιστική Ολυμπιάδα του Υπουργείου Πολιτισμού) ολοκληρώθηκαν εμπρόθεσμα και παρά τις όσες και όποιες δυσκολίες αντιμετωπίσαμε (που δεν ήταν λίγες) τα δύο πρώτα στάδια – φάσεις, της «Άνοιξης του Σύγχρονου Ελληνικού Θεατρικού Έργου», δηλαδή την οργάνωση και τον προγραμματισμό για την μεταφραστική εργασία και το υλικό ενημέρωσης των 40 έργων που μεταφράστηκαν για το «μεγάλο ταξίδι» τους στο εξωτερικό.

Τα 40 έργα, όπως το έχουμε πολλές φορές ανακοινώσει, είναι μεταφρασμένα και τυπωμένα σε μεγάλο αριθμό αντιτύπων, με τον ενημερωτικό τους εξοπλισμό, τις περιλήψεις τους, το φωτογραφικό υλικό τους και τις όποιες λεπτομέρειες που θα χρειαστούν για τις ενδεχόμενες συνεργασίες που θα πραγματοποιηθούν με τους παράγοντες του εξωτερικού.

Και αυτό που αναμένεται τώρα – και που είναι και το πιο σπουδαίο σημείο της προσπάθειας – είναι και η τελική έγκριση της 3ης φάσης υλοποίησης της «Άνοιξης» και που χωρίς να λειτουργήσει αυτή, κινδυνεύει να πάει χαμένη όση εργασία και όση δαπάνη έγινε ως τώρα.

Η Εταιρεία μας, εδώ και τέσσερις μήνες, έχει υποβάλλει στην Πολιτιστική Ολυμπιάδα, όλο τον σχεδιασμό προώθησης και αξιοποίησης των 40 μεταφρασμένων έργων, τόσο με προτάσεις όσο και με τον σχετικό προϋπολογισμό και περιμένουμε την έγκρισή του για την ενεργοποίηση του προγράμματος, για να ακολουθήσει αργότερα και μια 2η και 3η σειρά μεταφράσεων, όπως το έχουμε υποσχεθεί στα μέλη μας και σύμφωνα βέβαια με τις δεσμεύσεις που είχε από την αρχή αναλάβει το Υπουργείο.

Τα προγνωστικά, θα λέγαμε, ότι είναι αισιόδοξα. Αρμόδιοι, που μετά τις εκλογές του Μάρτη, έχουν αναλάβει υπεύθυνες θέσεις, όπως ο Γενικός Γραμματέας του Χρήστος Ζαχόπουλος, το νέο Διοικητικό Συμβούλιο του ΟΠΕΠ αλλά και η συνάδελφος Μαριέττα Ριάλδη, που αποτελεί κατά ένα τρόπο και την εκπρόσωπό μας στην ειδική επιτροπή (και έχουμε κάθε λόγο να εμπιστευόμαστε στην υπευθυνότητά της και στην καλή της διάθεση) μας διαβεβαιώνουν ότι πολύ σύντομα θα έχουμε καλές ειδήσεις, παρά τα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το Υπουργείο της οδού Μπουμπουλίνας.

Τις περιμένουμε, τροφοδοτώντας με ελπίδες και υπομονή την αισιοδοξία μας.





Ένα ακόμα θέατρο στο στόχο της μπουλντόζας ! Το καλοκαιρινό «Μετροπόλιταν» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, ύστερα από μισού και πλέον αιώνα θεατρικής δραστηριότητας, κινδυνεύει να παραχωρήσει τη θέση του σε μια ακόμα απρόσωπη πολυκατοικία, που αν μάλιστα αντιγράψει κι αυτή τα κακόγουστα γυάλινα κλουβιά της Βωβοπολιτείας, θα είναι μια επί πλέον επιβεβαίωση του τίτλου της επιθεώρησης που παίζεται, περίπου ως «κύκνειο άσμα» του «Μετρο-πούληταν», ότι «τα θέλει ο Κολοτράβας μας» !

Και για να στεγάσει τι ; Τα γραφεία της Εργατικής Εστίας που είναι και η οικοπεδούχος και μάλιστα που απόκτησε αυτό το προνόμιο με σκοπό … να σωθεί το θέατρο από την κατεδάφιση !

Και για την ιστορία: Όταν πριν από κάποια χρόνια, οι τότε οικοπεδούχοι είχαν αποφασίσει να το πουλήσουν για ανέγερση πολυκατοικίας, ο θεατρικός του επιχειρηματίας Τάκης Μακρίδης είχε ζητήσει από τον τότε υπουργό εργασίας Βαγγέλη Γιαννόπουλο να τον βοηθήσει, ο οποίος και πήρε την απόφαση: «-Θα το αγοράσει η Εργατική Εστία για να μείνει θέατρο !» Μόνο που οι διάδοχοι του γραφικού και αθυρόστομου Βαγγέλή (θυμήσου το «κωλόσπιτο»!) το σκέφτηκαν διαφορετικά, με την ίδια αλαζονεία που η Εργατική Εστία αντιμετωπίζει και το πρόβλημα των εργατικών εισιτηρίων (βλέπε σχετικά στο υστερόγραφο.) και έτσι η αγορά του θεάτρου, κινδυνεύει τώρα να γίνει «μπούμερανγκ», αν όχι και «αυτογκόλ» για ένα ακόμα από τα ελάχιστα καλοκαιρινά που έχουν απομείνει.

Η Εταιρεία μας, αμέσως μόλις το πληροφορήθηκε, ενεργοποιήθηκε, όπως στην περίπτωση του θεάτρου «Καλουτά».

Η επιστολή που παραθέτουμε, έχει σταλεί σε κάθε αρμόδιο:



Αθήνα, 28 Ιουνίου 2004


Προς

τον Πρωθυπουργό και Υπουργό Πολιτισμού

κ. Κώστα Καραμανλή

Μπουμπουλίνας 20

ΑΘΗΝΑ





Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ,



Με έκπληξή μας, πληροφορούμαστε την πρόθεση της άμεσης κατεδάφισης ενός ακόμα κεντρικού παραδοσιακού θεάτρου της Αθήνας, του θερινού «ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ» στην λεωφόρο Αλεξάνδρας.



Μετά τη διάσωση, την «ύστατη στιγμή» του ιστορικού θεάτρου «ΚΑΛΟΥΤΑ» με την πρόθεση να γίνει και αυτό Σούπερ Μάρκετ, «διάσωση» οφειλόμενη στην παρέμβαση της Εταιρείας Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων και βεβαίως την κατεπείγουσα δραστηριοποίηση της αρμόδιας υπηρεσίας, δηλαδή της Εφορίας Νεωτέρων Μνημείων του Υπουργείου σας για να σταματήσει κάθε σχετική ενέργεια «μέχρι την τελική διευθέτηση του χαρακτηρισμού του Θεάτρου Καλουτά ως διατηρητέου», όπερ και εγένετο.



Με την ευκαιρία, εκφράζουμε για μια ακόμα φορά τις ευχαριστίες μας, για την ευαισθησία του Υπουργείου σας και ιδιαίτερα της αρμόδιας υπηρεσίας του, στην εν λόγω υπόθεση.



Σχετικά τώρα με το «ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ» που και αυτό τώρα κινδυνεύει να εξαφανιστεί, πρέπει να σας αναφέρουμε ότι αποτέλεσε την π ρ ώ τ η θερινή στέγη της Εθνικής Λυρικής Σκηνής από το 1948 και στη συνέχεια σαν ιδιωτική θεατρική επιχείρηση του αείμνηστου θεατρικού παραγωγού Τάκη Μακρίδη, παρουσίασε ένα τεράστιο αριθμό μεγάλων παραστάσεων που μπορούν να θεωρηθούν σαν σταθμοί της θεατρικής μας ιστορίας, όπως η «Οδός Ονείρων» του Μάνου Χατζηδάκη, το «Αρχιπέλαγος» του Μίκη Θεοδωράκη, τα «Μεγάλα Χρόνια» του Γεωργίου Ρούσσου, το «Δώδεκα μήνες καλοκαίρι» των Γ. Λαζαρίδη και Σταύρου Ξαρχάκου καθώς και πλήθος μεγάλων παραστάσεων έργων και επιθεωρήσεων, στενά δεμένων με την πρόσφατη ιστορία μας, από τα πλέον επίλεκτα μέλη μας, όπως ο Δημήτρης Ψαθάς, Αλέκος Σακελλάριος, Χρήστος Γιαννακόπουλος, Κώστας Πρετεντέρης, Ασημάκης Γιαλαμάς, Νίκος Καμπάνης, Γιάννης Δαλιανίδης, Γιώργος Μουζάκης, Ζακ Ιακωβίδης, Γιώργος Κατσαρός κ.λ.π.

Όπως είναι γνωστό, το Θέατρο «ΜΕΤΡΟΠΟΛΙΤΑΝ» είναι ιδιοκτησία του Οργανισμού Εργατικής Εστίας από το 1982, αγορασμένο με πρωτοβουλία του τότε Υπουργού Εργασίας Ευάγγελου Γιαννόπουλου, …ακριβώς για να μην κατεδαφιστεί από τους ιδιοκτήτες του, επειδή και τότε είχε κινδυνεύσει με κατεδάφιση !!



Πέρα όμως από την ανάγκη σεβασμού της ιστορίας του, δεν πρέπει να αγνοηθεί και το γεγονός ότι το θέατρο αυτό αποτελεί μία όαση πρασίνου και δροσιάς στην τσιμεντένια Λεωφόρο Αλεξάνδρας, με χωρητικότητα 800 θέσεων.



Η Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων επισημαίνει την κοινωνική, περιβαλλοντολογική και ιστορική ευθύνη των αρμοδίων της Πολιτείας για την αποτροπή της εξαφάνισης ενός ακόμα θεάτρου της πρωτεύουσας, προκειμένου να οικοδομηθεί ένα ακόμα κτίριο στην ασφυκτικά οικοδομημένη αυτή περιοχή.



Και, ας μη ξεχνάμε, ότι μετά του Ολυμπιακούς Αγώνες, θα υπάρξει πλήθος κτιρίων περισσότερο κατάλληλων για τη χρήση που επιδιώκει ο Οργανισμός Εργατικής Εστίας.



Πιστεύουμε ότι η πολιτεία έχει στοιχειώδη υποχρέωση απέναντι στον πολιτισμό και στο περιβάλλον, να αφήσει ανέγγιχτο ένα τέτοιο χώρο γι’ αυτό και, στηριζόμενοι στην ευαισθησία σας, θα σπεύσετε στην διάσωση ενός θεάτρου που διαθέτει όλα τα στοιχεία που συνηγορούν στον χαρακτηρισμό του ως «διατηρητέου», όπως έχουν ως τώρα χαρακτηρισθεί παρόμοιες περιπτώσεις θεάτρων και θερινών κινηματογράφων.



Με εγκάρδιους χαιρετισμούς και εκτίμηση στο έργο σας,

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΓΙΩΡΓΟΣ ΛΑΖΑΡΙΔΗΣ ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΤΣΑΡΟΣ ΓΙΩΡΓΗΣ ΧΡΙΣΤΟΦΙΛΑΚΗΣ

Κοινοποίηση:



Υφυπουργό κυρία Φάνη Πάλλη Πετραλιά

Υφυπουργό κύριο Πέτρο Τατούλη

Υπουργό Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κύριο Πάνο Παναγιωτόπουλο

Υφυπουργό Απασχόλησης και Κοινωνικής Προστασίας κύριο Γεράσιμο Γιακουμάτο

Υπουργό Επικρατείας κ. Θοδωρή Ρουσσόπουλο

Γενικό Γραμματέα Υπουργείου Πολιτισμού κύριο Χρήστο Ζαχόπουλο

Εφορεία Νεωτέρων Μνημείων Υπουργείου Πολιτισμού










Το πρώτο ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε ήταν από το γραφείο του υφυπουργού κ. Γεράσιμο Γιακουμάτου που μα ς πληροφορεί ότι ζήτησε ενημέρωση για το θέμα από την Εργατική Εστία.

(Τόσα και τόσα κτίρια θα αδειάσουν με τη λήξη των Ολυμπιακών Αγώνων, που θα διατηρήσουν μάλιστα και το ακριβό άρωμα της κ. Γιάννας Αγγελοπούλου, καναένα από αυτά δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τις ανάγκες της Εργατικής Εστίας ;

Είναι τόσο απαραίτητο να πληρώσει τη νύφη ένα θέατρο που φιλοξένησε κάποτε την «Οδό ονείρων», εκτός αν η αδίστακτη εποχή μας, ετοιμάζει μια περισσότερο αντιπροσωπευτική «Οδό Εφιάλτη»..)

-Επειδή όμως το έφερε ο λόγος, περιμένουμε μια απάντηση από τον κ. Γιακουμάτο για θέματα σχετικά της Εταιρείας μας με την Εργατική Εστία, για τα οποία, όταν μας δέχτηκε πάρα πολύ φιλόξενα στο γραφείο του, μας απάντησε αμέσως :

-« Έ γ ι ν ε !»

δηλώνοντας μάλιστα με ιδιαίτερη εγκαρδιότητα στον αντιπρόεδρό μας Γιώργο Κατσαρό:

«-Αυτό Γιώργο μου, είναι δικό μου θέμα..»

Και ήταν μάλιστα τόση η συγκινητική προθυμία του, που ελαφρώς μας θύμισε τον βουλευτή Καλοχαιρέτα (τον έπαιζε ο αξέχαστος Απόστολος Αβδής στο «Στουρνάρα 288») που η μόνιμη απάντηση σε ότι του ζητούσαν, ήταν:

«-Ε τ ε λ ε ί ω σ ε …. Ε τ ε λ ε ί ω σ ε..»











Και το υστερόγραφο που υποσχεθήκαμε, λίγο πιο πάνω :

Διαβάσαμε ότι ο υπουργός Εργασίας κ. Πάνος Παναγιωτόπουλος, σαν φιλότεχνος άνθρωπος και δημοσιογράφος που ήταν και με εκπομπές μάλιστα, συχνά και άκρως διασκεδαστικές (θυμηθείτε εκείνες τις πίτσες στον αρχηγό των Κεντρώων Λεβέντη) σκοπεύει και την επέκταση του πολιτιστικού ρόλου της Εργατικής Εστίας, σε χορηγίες θεατρικών παραστάσεων, φεστιβάλ κινηματογράφου, αλλά και εκδηλώσεων ή συνεδρίων που να δείχνουν ότι «ο κόσμος της εργασίας παράγει πολιτισμό»>

Σωστή άποψη, γιατί δουλειά της Εργατικής Εστίας δεν είναι μόνο τα εργατικά εισιτήρια – σε ότι αφορά το θέατρο – και τα οποία, με άγνωστο και ανεξήγητο τρόπο, «εξαντλούνται», χωρίς τα περισσότερα να φτάνουν ποτέ στη πόρτα των θεάτρων!

Για όλα αυτά, ο φιλότεχνος υπουργός, ας ζητήσει τις γνώμες και τις προτάσεις των ανθρώπων του χώρου μας, που είναι και η «εστία» της πραγματικής εργασίας μας και όχι μόνο τους συνήθως ανίδεους καρεκλοκένταυρους που διατηρούν το ύφος του υψηλού ευεργέτη των θεάτρων, ξεχνώντας ότι τα χρήματα που διαχειρίζονται, τα πληρώνουν οι ίδιοι οι εργαζόμενοι.













Ήταν, πραγματικά πολύ καλή η απόφαση

των σημερινών στελεχών, των όσων παρέμειναν

στο ιστορικό Θέατρο Τέχνης, με επικεφαλής τον Γιώργο

Λαζάνη, να ετοιμάσουν μια «αναμνησιακή» παράσταση, με τα 10 από

τα 11 έργα του Αριστοφάνη, αυτά δηλαδή που σώθηκαν από τον χρόνο

(χωρίς πολλά από αυτά να μπόρεσαν να «διασωθούν» από τους «επεμβασίες» Αριστοφανολόγους – και τι δεν έχουν δει τα μάτια μας;) και όπως τα είχε παρουσιάσει ο δάσκαλός του, ο Κάρολος Κουν από το 1957 και μετά.

Έτσι παίχθηκαν, ακούστηκαν και ξαναζωντάνεψαν αποσπάσματα από τον «Πλούτο», τους «Όρνιθες» (ίσως η πιο αριστουργηματική σκηνοθεσία του), την «Ειρήνη», τις «Θεσμοφοριάζουσες» και μαζί σε σκηνοθεσία του Γιώργου Λαζάνη από τους «Ιππής», τις «Σφήκες» και τις «Νεφέλες» και τους «Βατράχους» του πολύ πρόωρα χαμένου Μίμη Κουγιουμτζή.

Σχετικό και το σχόλιο του φίλου Μηνά Χρηστίδη, για την παράσταση του «Μισού αιώνα Αριστοφάνη» του Θεάτρου Τέχνης στην Επίδαυρο :



«Κανείς. Ούτε ένας από τους «επισήμους» δεν ήταν παρών το βράδυ της Παρασκευής στην Επίδαυρο για να δει μια ανθολογία από έργα του Αριστοφάνη. Σίγουρα όλοι έβλεπαν τηλεόραση. Και κανένας τους δεν άφησε τη μικρή οθόνη για να έρθει να καθίσει στα πρώτα καθίσματα του κοίλου.

Μόνο καλλιτέχνες – κυρίως ηθοποιοί – βρίσκονταν ανάμεσα στους θεατές. Που πάντως – απροσδοκήτως – ήταν περισσότεροι από τους ελάχιστους θεατές της πρώτης φετινής παράστασης της προηγούμενης Παρασκευής με τις «Τρωάδες» του Ευριπίδη.

Δεν ενδιαφέρονταν αυτοί για το ποδόσφαιρο ; Τους ενδιέφερε περισσότερο ο Αριστοφάνης ; Όπως και να ’χει, όταν τελείωσε η παράσταση και ο κόσμος άρχισε να κατεβαίνει τα σκαλιά του κοίλου, το αποτέλεσμα της Πορτογαλίας τους ήταν άγνωστο.

Καθώς, όμως, περνούσαμε το διάδρομο του θεάτρου για να βγούμε έξω, ένας από τους ταξιθέτες που στεκόταν στην άκρη της ορχήστρας, είπε : «πω, πω, αποτέλεσμα που φέραμε». Όλοι τότε στάθηκαν προς αυτόν: « Τι έγινε, μωρέ, στην Πορτογαλία ; Τι έγινε;». Και η γελαστή απάντηση ήρθα από τον ταξιθέτη: «Νικήσαμε. Νικήσαμε τους Γάλλους 1 – 0».

Ε, από κει και πέρα σε όλο τον κατήφορο ως το «Ξενία» και ως το πάρκινγκ των αυτοκινήτων στον ανοιχτό χώρο όλοι μιλούσαν γι’ αυτό το αποτέλεσμα. Ο Αριστοφάνης είχε μείνει στο θέατρο μόνος.





Άραγε, ύστερα από 2000 χρόνια θα ξέρει κανένας τον Ρεχάγκελ ;

(Αμ’ εκείνη η πανελλαδική υποδοχή στο αεροδρόμιο όταν γύρισαν από την Πορτογαλία, με «σηκωμένο» το «τιμημένο», χωρίς να λείψει ούτε ένας ;;

Κάπως έτσι γύρισαν από την Στοκχόλμη με το δικό τους «τιμημένο» και ο Σεφέρης και ο Ελύτης, αμφότεροι «νομπελούχοι» και ο Αγγελόπουλος με το «πρώτο» των Καννών !

Άντε να το περίμενε τον Σεφέρη ο Τσάτσος στο αεροδρόμιο, διότι και κουνιάδος του, και μερικοί φίλοι τον Ελύτη… Κι άντε να ήταν εκεί στημένες οι τρεις κόρες του να περιμένουν τον «Τεό» με τον χρυσό Φοίνικα στη Βαλίτσα..

Κι’ ύστερα συγκινημένοι όλοι μαζί, φάγανε ένα γκιουβέτσι !)


Ειδήσεις
ΔΙΑΦΟΡΑ
02/06/2016

Η Γωνιά του Προέδρου

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΟΝΤΑΣ…

Εφτά χρόνια Υπουργείο Πολιτισμού,

στην μεγάλη Επιτροπή,

Κρατικών Βραβείων Θεάτρου,

Πρόεδρος.

Βραβεύσαμε 28 Έργα.

Αριστουργήματα.

Μια χρονιά υπεβλήθησαν 69 Έργα.

Ήβρα 32 βραβεύσημα.

Τουτέστιν : Αριστουργήματα.

Από τούτη τη σοδειά,60 Θεατρικά,

Δεν παίχτηκε κανένα.

Κρατικά Θέατρα.ΔΗΠΕΘΕ :

Αλλού τυρβάζουν.

Παρακμή.Πολιτιστικός ξεπεσμός.

Έχουμε τους Σημαντικότερους,

Θεατρικούς Συγγραφείς.

Αν παιχθούν τα Έργα τους,

είναι μια Βόμβα 100 μεγατόνων.

Καμπανέλλης έφα !!!

                                        Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ…

- Ποία η Αποστολή

και το Πνευματικό Χρέος

των Κρατικών Θεάτρων ;

- Η Νεοελληνική Δραματουργία !

Στα συρτάρια των Θεατρικών Συγγραφέων,

πλαγιάζουν Αριστουργήματα.

Και στα βραβευμένα

από το Υπουργείο Πολιτισμού,

σαπίζουν στα Αρχεία,

πάνου από ογδόντα.

Κι οι Διευθυντές του Εθνικού

και Κρατικού Σαλόνικας :

Χατζάκης,Χουβαρδάς,Βούρος,Λιβαθινός,

τι έπραξαν ;

- Στρατάρησαν μέχρις εκεί,

που φτάναν τα όνειρά τους….

Δεν ψάξαν…Δεν ερεύνησαν…

Να βρούνε το Φιλόνι,

των κορυφαίων Δραματουργών μας.

Ανέβασαν Έργα που φτάσανε στην πόρτα τους

Ή ημετέρων !

Αλλά κι οι εκάστοτε Μινίστροι,

αδιαφόρησαν από άγνοια ή απαιδευσία.

Όπως και νάχει,

ο Δραματουργικός Λόγος

σωπαίνει στους κοντυλοφόρους

των Θεατρικών Συγγραφέων

κι η Γλώσσα μας λιμνάζει….

                                 

                                    Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

ΤΑ ΑΠΑΙΧΤΑ…

Δεκάδες Έργα Θεατρικά,

Μελών μας,

άπαντα βραβευμένα

από το Υπουργείον Πολιτισμού,

σαπίζουν στα συρτάρια του.

Καμία μέριμνα απ΄τους Υπουργούς

για τούτα τα Αριστουργήματα.

Οι Διευθυντές του Εθνικού Θεάτρου

και του Κρατικού Βορείου Ελλάδος,

περί άλλα τυρβάζουν

ή πραγματοποιούν τα όνειρά τους,

με χρήμα απ΄τον Κρατικό Κορβανά.

Στα ΔΗΠΕΘΕ ολίγα από τα ίδια.

Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Στα Πόστα : Τερμίτες και διάττοντες.

Περιστασάκηδες Κομματικοί.

Το Θέατρο της Πατρίδας

που γέννησεν το Θέατρο,

σε ανάξια χέρια.

                              Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

ΤΟ ΚΑΠΕΛΩΜΑ

Νεόκοποι Θεατρο Σκηνοθέτες,

ωσάν αναλαμβάνουν να ανεβάσουν

τα Έργα μας,

το πρώτο που κάμνουν είναι,

να τα καπελώνουν

κι όχι να τα υπηρετούν

ως επιτάσει

το Πνευματικό τους ανεύρυσμα.

Τουτέστιν τα μακελεύουν.

Αλλά μέσα στη Γραφή υπάρχει

κι η Σκηνοθεσία.

Τούτο δεν αρκεί

στους Νεόκοπους.

Θέλουν μια μορφή βιασμού πάνου στο Έργο.

Και ανερυθρίαστα –

Το πράτουν.

Το Έργον γένεται αγνώριστον

κι η Βεβήλωσις,

έχει επιτευχθεί….

                                      Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΝΕΑ

Ουδέν νεότερον από το Γρέκικο Μέτωπο,

του Υπουργείου Πολιτισμού

και των Κρατικών Θεάτρων.

Βραβευμένα Αριστουργήματα Τακτικών Μελών μας,

από΄τον Κρατικό Διαγωνισμό,

πάνω από 27,

παραμένουν στα συρτάρια και σαπίζουν.

 

 

 

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ

Πήρε καλές Κριτικές.

Είδα στο Τελεβίζι,

την Μονομαχία : Ετεοκλή – Πολυνείκη.

- Αφελεστάτη….

Πάνε οι καλές μέρες την Τραγικής Αναβίωσης….

Ο Λόγος στα μοδέρνα σκουπίδια…..


Όροι χρήσηςΠροσωπικά δεδομέναCookies
© 1908-2021 eeths.gr
κατασκευή ιστοσελίδων qualityweb

 

Η ιστοσελίδα χρησιμοποιεί cookies. Με τη χρήση της αποδέχεστε αυτόματα την χρήση των cookies. • ΠληροφορίεςΤο κατάλαβα