Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, Μουσικών και Μεταφραστών

Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων
Μουσικών και Μεταφραστών

Ιούλιος 2004 » Ζωγραφο-φοιτητούπολη

Εκεί στην Ζωγραφο-φοιτητούπολη γίνεται σπου-

δαία και εποικοδομητική δουλειά για το Θέατρο,

με νέους και περισσότερες νέες, που εκδηλώνουν

ζωηρό το ενδιαφέρον τους, για ότι το θεατρικό,

νεότερο και παλιό.

Και με δασκάλους δυνατούς, από τους οποίους πολλά έχουν να κερδίσουν και με πολλά θα τους οπλίσει η πείρα τους και η πολύχρονη θητεία τους.

Κώστας Γεωργουσόπουλος, Μάριος Πλωρίτης, Βάλτερ Πούχνερ, Σπύρος Ευαγγελάτος, Δημήτρης Σπάθης, Άγγελος Δεληβοριάς, Ιωσήφ Βιβιλάκης, Λίλα Μαράκα, Άννα Ταμπάκη, Χρυσόθεμις Σταματοπούλου Βασιλάκου, Πλάτων Μαυρομούστακος, Αγνή Μουζενίδου, Χαρά Μπακονικόλα και οι όσοι άλλοι.

Είπαμε. Παράγεται δουλειά και η Πολιτεία πρέπει να φροντίσει για τους αποφοιτούντες, όχι με λόγια και «μπράβο» και ξύλινα λόγια παγερών υποσχέσεων.

Να τους διορίσει δασκάλους στη Μέση Εκπαίδευση, διότι το Θέατρο είναι Ψυχολογία, Κοινωνιολογία, Μόρφωση Ψυχής, Στόχος Προόδου και προπαντός ΛΟΓΟΣ.

Και τα χρειάζεται η μαθητιώσα Νεολαία, διαφορετικά ο άλλος δρόμος είναι οι τηλεοπτικές κερκίδες της αρένας του Μικρομυαλούτσικου, να τους αποκαλεί ;

«-Φεϊμοστορίτισσες και Φεϊμοστορίτες μου, και τώωωωωωρα έεεεερχεται ο Αρχιεπίσκοπος του τραγουδιού , ο Τόοοοοολης Βοσκόοοοοπουλος..»

(Ελέχθη, με υπεύθυνη δήλωση του Νόμου 105 στο φινάλε του «Φέϊμ-Κύριε ελέησον-στόρι»!)











Στην εφημερίδα «ΤΑ ΝΕΑ» και στο Ένθετο «Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ» (1770 – 2000)η κ.Ελένη Βαροπούλου υπογράφει μια έρευνα και μελέτη επίπονη και σπουδαία, που και ενημέρωση προδίδει και γνώση και αφοσίωση στο αντικείμενο, θέλουμε να πιστεύουμε και αγάπη:

«ΤΟ ΘΕΑΤΡΟ 1974 – 2000», Ένα σύγχρονο καλλιτεχνικό επίτευγμα.

Διότι όλα αυτά τα κρίσιμα χρόνια πολλά συνέβησαν, πολλά μεγάλα και ωραία και προοδευτικά και ανανεωτικά και ανατρεπτικά θα τα λέγαμε, διότι ΟΛΑ πρέπει να λέγονται, διαφορετικά τι λόγο έχουν και οι έρευνες και τα πολλά λόγια.

Αυτό το μικρό ένθετο προτείνουμε να ξαναδουλευτεί και να γίνει «μ ε γ ά λ ο», γιατί τις καλές παραστάσεις τις παίρνει – και δικαιολογημένα ως ένα σημεία - η μνήμη των ανθρώπων. Τι να πρωτοσυλλέξει και τι να αποθηκεύσει ; Τα έργα όμως μένουν.

Και ξαναδουλεύοντάς την, με περισσότερες μνήμες, να μην μείνουν πάλι απ’ έξω, πολλοί που ξεχάστηκαν και αγνοήθηκαν. Και δίκαια τα παράπονά τους.

Το ίδιο ισχύει και για το ένθετο στην ίδια εφημερίδα για την αποτίμηση των «πεπραγμένων» του Ελληνικού Κινηματογράφου από τον έμπειρο περί των ελληνική κινηματογραφική πραγματικότητα Φώτο Λαμπρινό, όπου περισσότερη ενημέρωση και δικαιότερη κατανομή αναφορών σε ονόματα έργων και δημιουργών δεν θα έβλαπτε, αποφεύγοντας έτσι δικαιολογημένες πικρίες εκείνων που τους «έφαγε το μαύρο σκοτάδι», είτε από ηθελημένο κοντοφθαλμισμό είτε και από μια μονόχνωτη άποψη που μόνο κακό έκανε στην εξέλιξη του ελληνικού κινηματογράφου.

Αυτός που αναλαμβάνει την υποχρέωση μιας έρευνας έχει υποχρέωση να στρέφει την ματιά του προς κάθε κατεύθυνση.







Μαζευτήκαμε πάλι, μια Τετάρτη του μήνα που έφυγε, για την ετήσια γενική συνέλευση του Θεατρικού Μουσείου και ξαναμαύρισε η ψυχή μας και δικαίως μελαγχολήσαμε, με εκείνη την άθλια υπόγα που το φιλοξενεί, σαν φτωχό συγγενή, στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου της Αθήνας…

(Ερώτηση: Καταδέχτηκε ποτέ να κατέβει ως εκεί η Ντορέα των Αθηνών ;

Θα μου πεις «και οι άλλοι που έχουν τόσες φορές κατεβεί, έγινε τίποτα :»)

Η φωτογραφία που δημοσιεύουμε είναι από μια σύναξη που έγινε στο Θεατρικό Μουσείο, το 1986 και οι εικονιζόμενοι και ευκόλως αναγνωριζόμενοι, είχαν υποσχεθεί, ότι μέσα στις μεγάλες «αλλαγές» θα ήταν και η μεταφορά του Μουσείου σε μια στέγη αξιοπρεπέστερη.



Στην φωτογραφία από αριστερά Δ. Μπέης, Α. Κακλαμάνης, Ι. Καμπανέλλης, Μ. Κορρές, ολίγη Μελίνα Μερκούρη, Β. Γιαννόπουλος, ενδιαμέσως με Ν. Ζακόπουλο, Γ. Κατσαρός και όπισθεν Γ. Λαζαρίδης



Μείναμε με τις υποσχέσεις – και το Μουσείο έμεινε με το χάλι του, τις υγρασίες του και την μιζέρια του…

Και μιλάμε για ένα από τα κ α λ ύ τ ε ρ α θεατρικά μουσεία στον κόσμο, διότι εκτός των άλλων, κρύβει στον κόρφο τους τρεις Τραγικούς και τον Αριστοφάνη.

Για ρίξτε μια ματιά που έχουν τον Ρακίνα τους οι Γάλλοι !!

Ενώ το δικό μας το κόσμημα, που είναι παιδί της Εταιρείας των Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, αυτή η αστείρευτη πηγή γνώσης για το Θέατρο το παλιό και το νέο, αυτό



το ανεκτίμητο πνευματικό υλικό, σε μια υπόγα, που το πρώτο «καλώς ήρθατε» είναι ο κίνδυνος ενός καρούμπαλου στο κούτελο από τρακάρισμα στην χαμηλή πόρτα, χώρια,

ο κίνδυνος της μούχλας από την υγρασία και της ανάφλεξης από τις απηρχαιωμένες ηλεκτρικές εγκαταστάσεις από την εποχή του Πάγκαλου του Α !

Κύριε Πρωθυπουργέ και υπουργέ μας του Πολιτισμού, το είπαμε και το ξαναλέμε και θα το λέμε μέχρι να βαρεθείτε να το ακούτε ! Εμείς όμως εκεί, θα το λέμε:

Εν τάξει, ΝΑΙ τα έξοδα για τους Ολυμπιακούς, ΝΑΙ και για τον Δήμα, ΝΑΙ και για τον Κεντέρη, ΝΑΙ και για τον Κακλαμανάκη, ΝΑΙ και για την Πατουλίδου για το περί Ελλάδας γαμωσλόγκαν της, αλλά ΝΑΙ και για το μυαλό της Ελλάδας, ρε γαμώτο !


Ειδήσεις
ΔΙΑΦΟΡΑ
02/06/2016

Η Γωνιά του Προέδρου

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΟΝΤΑΣ…

Εφτά χρόνια Υπουργείο Πολιτισμού,

στην μεγάλη Επιτροπή,

Κρατικών Βραβείων Θεάτρου,

Πρόεδρος.

Βραβεύσαμε 28 Έργα.

Αριστουργήματα.

Μια χρονιά υπεβλήθησαν 69 Έργα.

Ήβρα 32 βραβεύσημα.

Τουτέστιν : Αριστουργήματα.

Από τούτη τη σοδειά,60 Θεατρικά,

Δεν παίχτηκε κανένα.

Κρατικά Θέατρα.ΔΗΠΕΘΕ :

Αλλού τυρβάζουν.

Παρακμή.Πολιτιστικός ξεπεσμός.

Έχουμε τους Σημαντικότερους,

Θεατρικούς Συγγραφείς.

Αν παιχθούν τα Έργα τους,

είναι μια Βόμβα 100 μεγατόνων.

Καμπανέλλης έφα !!!

                                        Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ…

- Ποία η Αποστολή

και το Πνευματικό Χρέος

των Κρατικών Θεάτρων ;

- Η Νεοελληνική Δραματουργία !

Στα συρτάρια των Θεατρικών Συγγραφέων,

πλαγιάζουν Αριστουργήματα.

Και στα βραβευμένα

από το Υπουργείο Πολιτισμού,

σαπίζουν στα Αρχεία,

πάνου από ογδόντα.

Κι οι Διευθυντές του Εθνικού

και Κρατικού Σαλόνικας :

Χατζάκης,Χουβαρδάς,Βούρος,Λιβαθινός,

τι έπραξαν ;

- Στρατάρησαν μέχρις εκεί,

που φτάναν τα όνειρά τους….

Δεν ψάξαν…Δεν ερεύνησαν…

Να βρούνε το Φιλόνι,

των κορυφαίων Δραματουργών μας.

Ανέβασαν Έργα που φτάσανε στην πόρτα τους

Ή ημετέρων !

Αλλά κι οι εκάστοτε Μινίστροι,

αδιαφόρησαν από άγνοια ή απαιδευσία.

Όπως και νάχει,

ο Δραματουργικός Λόγος

σωπαίνει στους κοντυλοφόρους

των Θεατρικών Συγγραφέων

κι η Γλώσσα μας λιμνάζει….

                                 

                                    Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

ΤΑ ΑΠΑΙΧΤΑ…

Δεκάδες Έργα Θεατρικά,

Μελών μας,

άπαντα βραβευμένα

από το Υπουργείον Πολιτισμού,

σαπίζουν στα συρτάρια του.

Καμία μέριμνα απ΄τους Υπουργούς

για τούτα τα Αριστουργήματα.

Οι Διευθυντές του Εθνικού Θεάτρου

και του Κρατικού Βορείου Ελλάδος,

περί άλλα τυρβάζουν

ή πραγματοποιούν τα όνειρά τους,

με χρήμα απ΄τον Κρατικό Κορβανά.

Στα ΔΗΠΕΘΕ ολίγα από τα ίδια.

Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Στα Πόστα : Τερμίτες και διάττοντες.

Περιστασάκηδες Κομματικοί.

Το Θέατρο της Πατρίδας

που γέννησεν το Θέατρο,

σε ανάξια χέρια.

                              Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

ΤΟ ΚΑΠΕΛΩΜΑ

Νεόκοποι Θεατρο Σκηνοθέτες,

ωσάν αναλαμβάνουν να ανεβάσουν

τα Έργα μας,

το πρώτο που κάμνουν είναι,

να τα καπελώνουν

κι όχι να τα υπηρετούν

ως επιτάσει

το Πνευματικό τους ανεύρυσμα.

Τουτέστιν τα μακελεύουν.

Αλλά μέσα στη Γραφή υπάρχει

κι η Σκηνοθεσία.

Τούτο δεν αρκεί

στους Νεόκοπους.

Θέλουν μια μορφή βιασμού πάνου στο Έργο.

Και ανερυθρίαστα –

Το πράτουν.

Το Έργον γένεται αγνώριστον

κι η Βεβήλωσις,

έχει επιτευχθεί….

                                      Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΝΕΑ

Ουδέν νεότερον από το Γρέκικο Μέτωπο,

του Υπουργείου Πολιτισμού

και των Κρατικών Θεάτρων.

Βραβευμένα Αριστουργήματα Τακτικών Μελών μας,

από΄τον Κρατικό Διαγωνισμό,

πάνω από 27,

παραμένουν στα συρτάρια και σαπίζουν.

 

 

 

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ

Πήρε καλές Κριτικές.

Είδα στο Τελεβίζι,

την Μονομαχία : Ετεοκλή – Πολυνείκη.

- Αφελεστάτη….

Πάνε οι καλές μέρες την Τραγικής Αναβίωσης….

Ο Λόγος στα μοδέρνα σκουπίδια…..


© 1908-2017 eeths.gr
κατασκευή ιστοσελίδων qualityweb