Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων, Μουσικών και Μεταφραστών

Εταιρεία Ελλήνων Θεατρικών Συγγραφέων
Μουσικών και Μεταφραστών

Οκτώβριος 2006 » ΕΝΑΣ ΤΥΧΕΡΟΣ ΒΛΑΚΑΣ…

ΕΝΑΣ ΤΥΧΕΡΟΣ ΒΛΑΚΑΣ…



(Απόσπασμα από το βιβλίο

«ΦΛΑΣΜΠΑΚ – ΜΙΑ ΖΩΗ ΣΙΝΕΜΑ» του Γιώργου Λαζαρίδη.)




Τι να γυρίζαμε αμέσως μετά την πρώτη μου ταινία «ΛΑΟΣ ΚΑΙ ΚΟΛΩΝΑΚΙ» που η μεγάλη επιτυχία της μου έδινε φτερά; Το μυαλό μου πήγε σε θεατρι­κή επιτυχία κι έτσι σκέφτηκα το Ένας Βλάκας και Μισός του Δη­μήτρη Ψαθά. Έτρεξα αμέσως στο σπίτι του Ψαθά, εξασφάλισα τα δικαιώματα και το επόμενο βήμα ήταν να πάω στον Βασίλη Λογοθετίδη να του ζητήσω να το παίξει στον κινηματογράφο, μια και ήταν από τις μεγάλες θεατρικές του επιτυχίες.

Θυμάμαι σαν τώρα τη σκηνή, όταν τον περίμενα στο καμαρί­νι να τελειώσει την παράσταση. Έπαιζε τότε στο θέατρο «Αθηνών» την κωμωδία του Γιώργου Τζαβέλλα Η Γυνή να Φοβήται τον Άνδρα και όταν έκλεισε η αυλαία ήρθε στο καμαρίνι του μούσκεμα στον ιδρώτα και σωριάστηκε πτώμα σε μια καρέκλα. Άκουσε ευγενικά την πρότασή μου και με κοίταξε με ένα βλέμμα που ήταν παράπονο και μαζί αποδοχή της μοίρας, το οποίο δεν πρόκειται ποτέ να ξεχάσω:

«Γιατί να σε κάψω;» μου είπε. «Φοβάμαι ότι δε θα προλάβω να σου τελειώσω το γύρισμα, είμαι πολύ κουρασμένος...» Είχε πάρει το μήνυμα. Σε ένα μήνα πέθανε. Όπως θυμάμαι ακόμα την ευγενική άρνηση της Ίλιας Λιβυκού, όταν από ανθρώπινη υποχρέωση της είχα προτείνει να παί­ξει εκείνη το ρόλο της που ήταν επιτυχία της στη θεατρική παράσταση όχι γιατί θα της έκανα καμιά χάρη, αλλά επειδή ήταν πραγματικά έκτακτη σατανική χήρα.

«Όχι, σας ευχαριστώ για την πρόταση, αλλά μου είναι αδύνατο να παίξω το έργο χωρίς τον Βασίλη...»

Η Ίλια Λιβυκού είναι μια γυναίκα πολύ υψηλού ήθους -από κάθε άποψη- κι αυτό είναι κάτι που το έζησα όσες φορές αργότερα συνεργάστηκα μαζί της και στο θέατρο και στον κινη­ματογράφο. Ένας πολύ περήφανος άνθρωπος, που δίνει τα πά­ντα για τους άλλους, χωρίς να κρατάει σχεδόν τίποτα για τον εαυτό της.

Έτσι, λοιπόν, βάλαμε τον Χρήστο Ευθυμίου, που ήταν και πρόταση του Ψαθά, παρά τις επιφυλάξεις του Δαλιανίδη, ο οποίος μας ξανάκανε τη σκηνοθεσία και στη δεύτερη ταινία μας, ενώ γράψαμε μαζί και το σενάριο.

«Δε θα είναι σαν τον Λογοθετίδη», μας είπε ο Ψαθάς, «αλλά θα δώσει τον τύπο με το δικό του τρόπο, γιατί τον βοηθάει και το σουλούπι του...»

Και είχε δίκιο, αφού μέχρι τώρα που παίζεται και ξαναπαίζεται στην τηλεόραση το Ένας Βλάκας και Μισός μου λένε μερικοί:

«Μωρέ, εκείνος ο Ψαθάς ήξερε να γράφει έργα που ταιριάζανε κοστούμι σε μερικούς ηθοποιούς όπως ήταν ο Ευθυμίου».

Μόνο που ο Ψαθάς, όπως κάποτε μας είχε εξομολογηθεί ο ί­διος σε ένα γύρισμα της ταινίας, τον Βλάκα τον είχε γράψει για τον Αργυρόπουλο, ο οποίος του τον απέρριψε, και με κρύα καρδιά α­ναγκάστηκε να τον δώσει στον Βασίλη Λογοθετίδη, που του τον έκανε με το «δικό του τρόπο» κι εκείνος. Μια τεράστια επιτυχία, όπως το ίδιο έγινε και με τον Γιάννη Γκιωνάκη που τον ξανάπαι­ξε αργότερα, αλλά και με όλους που τον παίζουν και τον ξανα­παίζουν.



Η καλή κωμωδία μπορεί να παιχτεί από τον κάθε καλό ηθο­ποιό, αντίθετα με την κακή που δεν μπορεί να τη σώσει ούτε ο κα­λύτερος ηθοποιός του κόσμου, για να μην πω ότι προσπαθώντας να τη σώσει με τις προσθήκες του την κάνει και χειρότερη...

Το Ένας Βλάκας και Μισός (1960, Χρήστος Ευθυμίου, Ρίκα Διαλυνά, Μαρίκα Νέζερ, Διονύσης Παπαγιαννόπουλος, Αντρέας Μπάρκουλης, Σταύρος Ξενίδης, Αλέκα Στρατηγού, Γιάννης Γκιωνάκης, Άγγελος Μαυρόπουλος, Κώστας Παπαχρήστου, Νίκος Φέρμας, Μανώλης Χιώτης - Μαίρη Λίντα) γυρίστηκε με αστραπιαία τα­χύτητα και σημείωσε κι αυτό μεγάλη επιτυχία. Είχαμε φροντίσει για την άψογη τεχνική της ταινίας (με διευθυντή φωτογραφίας τον Δήμο Σακελλαρίου, ηχολήπτη τον Μικέ Δαμαλά, με

πολλά καλόγουστα σκηνικά του Πέτρου Καπουράλη) και γενικά είχαμε διαθέσει τα διπλά χρήματα από το Λαός και Κολωνάκι για μια ευ­παρουσίαστη παραγωγή, παρά τη φρικαλέας κακογουστιάς λαμέ ρόμπα με στρας και πούλιες που φορούσε ως «βαρυπενθούσα χήρα» η Ρίκα Διαλυνά σε μια σκηνή της ταινίας. Όταν την είδα στο γύρισμα, κόντεψε να μου χυθεί το μάτι...

Πιάνω τότε τον Δαλιανίδη και του λέω:

«Αμάν, ρε Γιάννη, πες στη Ρίκα να τη βγάλει, γιατί μοιάζει με κουρτίνα σε φινάλε του "Ακροπόλ"...»

«Τρελάθηκες;» μου λέει ο Δαλιανίδης. «Είναι μοντέλο του Σκαλιντώ κι έτσι και μάθει ότι του το απορρίψαμε είναι ικανός να πάρει πόρτα πόρτα την Αθήνα και να μας θάψει την ταινία!»

Μπροστά σε τέτοιο κίνδυνο η απερίγραπτη εκείνη λαμέ ρόμπα παρέμεινε και από τότε κάθε φορά που παίζεται η ταινία στην τη­λεόραση, όταν φτάνει η... μοιραία σκηνή, κάνω ζάπινγκ μέχρι να περάσει για να ξαναγυρίσω στο κανάλι που την προβάλλει.

Είχαμε κάνει ένα πολύ δυνατό ανέβασμα σε δώδεκα συγχρό­νως κινηματογράφους πρώτης προβολής της Αθήνας και εντατι­κή διαφήμιση κάθε είδους, με μια καταπληκτική τετράφυλλη α­φίσα (πρώτη φορά τόσο μεγάλη) ζωγραφισμένη από τον Γιώργο Βακιρτζή και με τεράστια εξόρμηση στις εφημερίδες, τόσο με­γάλη, ώστε λίγες μέρες πριν από την πρεμιέρα πήρα ένα γράμ­μα από τον Δημήτρη Ψαθά που μου έγραφε, μεταξύ άλλων:

«Αγαπητέ Γιώργο, η ρεκλάμα του Βλακός οργιάζει.

»Αν είναι αλήθεια ότι τα ευθυμογραφικά κείμενα τα γράφεις εσύ, μ' έφαγες και στο ευθυμογράφημα. Νισάφι πια!

»Από Το Βήμα μου έκαναν δριμύτατα παράπονα, γιατί σε έρ­γο συνεργάτη τους απουσιάζει η ρεκλάμα.

»Σε παρακαλώ πολύ, αν είναι δυνατό, να μην αγνοείται Το Βή­μα και μάλιστα συστηματικά, σε μια τέτοια εξόρμηση. Φρόντισε να στέλνεται και εκεί η ρεκλάμα.

»Το "τραίηλορ" δυστυχώς δεν κατάφερα ακόμα να το δω, αλ­λά ακούω από παντού ότι είναι περίφημο και ευρωπαϊκότατο. Συγχρόνως, όμως, ακούω ότι βάλατε και τη φωτογραφία μου που αποτελεί ανορθογραφία μέσα σε ένα τόσο ωραίο σύνολο. Ούτε για αστέρας, βέβαια, φιλοδοξώ να ποζάρω ούτε και για γαμπρός, αλ­λά θα προτιμούσα ν' αποφύγω τα ποικίλα σχόλια πολλών... φαρμακομύτηδων που νομίζουν ότι την έχω βγάλει προ Χριστού! Εί­ναι πολύ δύσκολο να αφαιρεθεί; Εκτός από άλλους πολλούς και ο Δημητριάδης (εννοεί τον Φωκίωνα Δημητριάδη, τον «πα­τριάρχη των σκιτσογράφων») μου είπε ότι φαίνομαι, ανάμεσα στους άλλους, αλάλητος και ακούνητος, σαν... μαρμαρωμένος βα­σιλιάς! Σε παρακαλώ και πάλι, κυρίως για τη ρεκλάμα του Βήμα­τος και ελπίζω ότι τη Δευτέρα πια θα σκίσουμε!



«Δικός σου, ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΘΑΣ».




Παρ' όλα αυτά, ο Χατζηχρήστος, που καμάρωνε για την επι­τυχία που είχε σημειώσει το Λαός και Κολωνάκι, έβαζε στοίχημα για την αποτυχία της δεύτερης εξόρμησης μας.

«Όσα τους έδωσα εγώ με το Λαός και Κολωνάκι θα τα χάσουν με τον Ευθυμίου που τον έβγαλαν από τη ναφθαλίνη...»

Η πρόβλεψη του δεν επαληθεύτηκε και, όταν το βράδυ της πρε­μιέρας άκουσε τα είκοσι δύο χιλιάδες εισιτήρια που έκανε η ταινία την πρώτη κιόλας μέρα και μόνο στην Αθήνα, έδωσε την εξήγηση:

«Καλά, ας μην ήταν ο Λαζαρίδης να της κάνει τέτοιο ανέβα­σμα και σου 'λεγα εγώ τι θα έπιαναν...»

(Κακά τα ψέματα! Όταν μια ταινία «δε θέλει» να δουλέψει, κα­νένα δυνατό ανέβασμα δεν μπορεί να τη σώσει από την κατα­στροφή. Το έχω δει κι αυτό το έργο πολλές φορές!).



Γ.Λ.


Ειδήσεις
ΔΙΑΦΟΡΑ
02/06/2016

Η Γωνιά του Προέδρου

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΟΝΤΑΣ…

Εφτά χρόνια Υπουργείο Πολιτισμού,

στην μεγάλη Επιτροπή,

Κρατικών Βραβείων Θεάτρου,

Πρόεδρος.

Βραβεύσαμε 28 Έργα.

Αριστουργήματα.

Μια χρονιά υπεβλήθησαν 69 Έργα.

Ήβρα 32 βραβεύσημα.

Τουτέστιν : Αριστουργήματα.

Από τούτη τη σοδειά,60 Θεατρικά,

Δεν παίχτηκε κανένα.

Κρατικά Θέατρα.ΔΗΠΕΘΕ :

Αλλού τυρβάζουν.

Παρακμή.Πολιτιστικός ξεπεσμός.

Έχουμε τους Σημαντικότερους,

Θεατρικούς Συγγραφείς.

Αν παιχθούν τα Έργα τους,

είναι μια Βόμβα 100 μεγατόνων.

Καμπανέλλης έφα !!!

                                        Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

 

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ…

- Ποία η Αποστολή

και το Πνευματικό Χρέος

των Κρατικών Θεάτρων ;

- Η Νεοελληνική Δραματουργία !

Στα συρτάρια των Θεατρικών Συγγραφέων,

πλαγιάζουν Αριστουργήματα.

Και στα βραβευμένα

από το Υπουργείο Πολιτισμού,

σαπίζουν στα Αρχεία,

πάνου από ογδόντα.

Κι οι Διευθυντές του Εθνικού

και Κρατικού Σαλόνικας :

Χατζάκης,Χουβαρδάς,Βούρος,Λιβαθινός,

τι έπραξαν ;

- Στρατάρησαν μέχρις εκεί,

που φτάναν τα όνειρά τους….

Δεν ψάξαν…Δεν ερεύνησαν…

Να βρούνε το Φιλόνι,

των κορυφαίων Δραματουργών μας.

Ανέβασαν Έργα που φτάσανε στην πόρτα τους

Ή ημετέρων !

Αλλά κι οι εκάστοτε Μινίστροι,

αδιαφόρησαν από άγνοια ή απαιδευσία.

Όπως και νάχει,

ο Δραματουργικός Λόγος

σωπαίνει στους κοντυλοφόρους

των Θεατρικών Συγγραφέων

κι η Γλώσσα μας λιμνάζει….

                                 

                                    Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

ΤΑ ΑΠΑΙΧΤΑ…

Δεκάδες Έργα Θεατρικά,

Μελών μας,

άπαντα βραβευμένα

από το Υπουργείον Πολιτισμού,

σαπίζουν στα συρτάρια του.

Καμία μέριμνα απ΄τους Υπουργούς

για τούτα τα Αριστουργήματα.

Οι Διευθυντές του Εθνικού Θεάτρου

και του Κρατικού Βορείου Ελλάδος,

περί άλλα τυρβάζουν

ή πραγματοποιούν τα όνειρά τους,

με χρήμα απ΄τον Κρατικό Κορβανά.

Στα ΔΗΠΕΘΕ ολίγα από τα ίδια.

Πλην ελαχίστων εξαιρέσεων.

Στα Πόστα : Τερμίτες και διάττοντες.

Περιστασάκηδες Κομματικοί.

Το Θέατρο της Πατρίδας

που γέννησεν το Θέατρο,

σε ανάξια χέρια.

                              Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

ΤΟ ΚΑΠΕΛΩΜΑ

Νεόκοποι Θεατρο Σκηνοθέτες,

ωσάν αναλαμβάνουν να ανεβάσουν

τα Έργα μας,

το πρώτο που κάμνουν είναι,

να τα καπελώνουν

κι όχι να τα υπηρετούν

ως επιτάσει

το Πνευματικό τους ανεύρυσμα.

Τουτέστιν τα μακελεύουν.

Αλλά μέσα στη Γραφή υπάρχει

κι η Σκηνοθεσία.

Τούτο δεν αρκεί

στους Νεόκοπους.

Θέλουν μια μορφή βιασμού πάνου στο Έργο.

Και ανερυθρίαστα –

Το πράτουν.

Το Έργον γένεται αγνώριστον

κι η Βεβήλωσις,

έχει επιτευχθεί….

                                      Γιώργης Χριστοφιλάκης

 

ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΙΚΑ ΝΕΑ

Ουδέν νεότερον από το Γρέκικο Μέτωπο,

του Υπουργείου Πολιτισμού

και των Κρατικών Θεάτρων.

Βραβευμένα Αριστουργήματα Τακτικών Μελών μας,

από΄τον Κρατικό Διαγωνισμό,

πάνω από 27,

παραμένουν στα συρτάρια και σαπίζουν.

 

 

 

ΕΠΤΑ ΕΠΙ ΘΗΒΑΣ

Πήρε καλές Κριτικές.

Είδα στο Τελεβίζι,

την Μονομαχία : Ετεοκλή – Πολυνείκη.

- Αφελεστάτη….

Πάνε οι καλές μέρες την Τραγικής Αναβίωσης….

Ο Λόγος στα μοδέρνα σκουπίδια…..


© 1908-2017 eeths.gr
κατασκευή ιστοσελίδων qualityweb